Abram Hoffer

Abram Hoffer (1917-2009) was een orthomoleculair psychiater in Canada die samen met Linus Pauling als de grondlegger geldt van de orthomoleculaire geneeskunde. Waar Pauling de wetenschappelijke grondslag legde, was Hoffer de medicus practicus. Maar ook als wetenschapper maakte hij zich verdienstelijk.

Reeds in de jaren vijftig deed hij als psychiater onderzoek naar de werking van hoge doses vitamine B3 bij schizofreniepatiënten. Hij was hiermee samen met een aantal collega’s de eerste die gecontroleerde klinische studies in de psychiatrie uitvoerde. Hij opperde een plausibele biochemische hypothese voor de oorzaak van schizofrenie en hoe niacine en vitamine C de symptomen konden elimineren en een terugval konden voorkomen. Daarmee paste hij als eerste de principes van de orthomoleculaire geneeskunde toe, zoals die later in 1968 door tweevoudig Nobelprijswinnaar Linus Pauling in het tijdschrift Science werden gedefinieerd: optimale - vaak hoge - doses voedingsstoffen bij de behandeling van ziekte.

Gert Schuitemaker bij Abram Hoffer thuis in Victoria (Vancouver Island, Canada; 2008)

Abram Hoffer had maar één oogmerk en dat was het welzijn van zijn patiënten. Hierdoor gedreven heeft hij een halve eeuw zich ingezet voor het verbreiden van de toepassing van voeding en voedingssupplementen bij de behandeling van ziekte. Hiervoor diende zijn oorspronkelijke belangstelling voor de biochemie en landbouwwetenschappen als een goede basis, waarin hij aanvankelijk afstudeerde. Later schoolde hij zich tot arts en specialiseerde zich tot psychiater. Als zodanig kreeg hij een benoeming als associate professor aan de University of Saskatchewan.

Gedurende zijn leven heeft hij gevochten voor de orthomoleculaire geneeskunde. Hij heeft meer dan 500 peer-reviewed publicaties op zijn naam staan  en meer dan 30 academische monografieën en boeken voor het algemene publiek. Hij leverde een belangrijke bijdrage aan het tot stand komen van de neuropsychofarmacologie. Zijn ideeën werden hem door zijn collega-psychiaters niet in dank afgenomen. Zelf zei hij hierover: 'I give my critics full credit for having delayed the full introduction of orthomolecular medicine into the medical world and for having denied life, health and happiness for innumerable patients. Supporters of old paradigms never realize how much damage they do by their remarkable rigidity and adherence to old theories.' Zelf beschouwde hij zijn patiënten pas beter, wanneer ze inkomstenbelasting betaalden. Zijn behandeling was gebaseerd op de principes van respect, veilig onderdak (shelter), gezonde voeding , een juiste medicatie en het verstrekken van hoge doses vitamines.

Het was Abram Hoffer die Linus Pauling attendeerde op de betekenis van voeding voor de behandeling van mentale ziekten middels zijn boek Niacin Therapy in Psychiatry (1965) waarvan de laatste bij toeval een exemplaar in handen kreeg. Pauling was verbaasd te vernemen dat eenvoudige stoffen die in kleine hoeveelheden nodig zijn om deficiëntieziekten te voorkomen, therapeutische toepassingen konden hebben bij sterk uiteenlopende ziekten wanneer ze in grotere hoeveelheden werden gegeven. Later hebben beiden veel samengewerkt, als collega's en als vrienden.

Sinds 1988 schreef Abram Hoffer voor het Nederlandse tijdschrift ORTHOmagazine. In 1995 ontmoette Gert Schuitemaker hem voor het eerst persoonlijk op het jaarlijkse orthomoleculaire congres in Toronto.